NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bu Kaliforniyalı kız Max, Hawkins'e taşınıyor,
Lucas ve Dustin arasında bir aşk üçgeninin
merkezi olmakla kalmıyor,
doğaüstü ve üvey erkek kardeşine karşı epik bir mücadele de veriyor,
bunların hepsi ve daha fazlası şimdi Beyond Stranger Things'de.
Tamam çocuklar, sadece bir tane yaptım.
Evet, ama yok... Hayvan olmayalım.
Tamam, spoiler var. Uyarıldınız.
Şerefe.
Bu çatalları kullanan oldu mu?
- Boşver onu. - Tamam öyleyse.
HAWKINS'E HOŞ GELDİNİZ.
MAX ÇILGINLIĞI
Tamam, Stranger Things 2 sohbetine devam ediyoruz.
Sadie Sink masada bizimle,
Lucas, Caleb McLaughlin
ve harika Dustin'imizi oynayan Gaten Matarazzo burada.
Birçok bölümün baş yapımcısı ve yönetmeni Shawn Levy
ve elbette diziyi yaratan Duffer Kardeşler.
Matt, Ross tekrar sohbete başlarken hepinize teşekkürler.
Bunın sevdiğim bir tarafı... Evet. Hepimiz...
Hepimiz başardık. İyi. Çok iyi.
Burada şunu seviyorum... Kesinlikle bunu...
Burada ilginç bir aşk üçgenimiz var,
İkinci sezonda gelişiyor.
Önce, genel olarak konuşmak istiyorum... Devam sezonunda, merak ediyorum,
bir bölümü 80'lerde geçiyor... 80'ler teknolojisi.
Çünkü bir hikâye anlatma aracı olarak,
bilginin kişiden kişiye ulaşmasının
biraz daha zor olduğu bu zamanda yazmak ilginç,
bilgiyi almanın...
- Daha iyi. - Yazar olarak mı?
- Çok daha kolay. - Gerçekten mi? Nasıl?
- Cep telefonunun varlığı... - O klişeyi yapma...
"Sinyal yok!" gibi bir korku filmi şeysi.
- Sinyal yok. - Daima yazabilirsin...
Şey... O yararlı oluyor.
Ama telsizlerin güzelliği, yani,
sürekli kuralları çiğniyoruz,
ama ya çalışmazlar, kimseyi duyamazsın,
ya da gerektiğinde mükemmel çalışırlar.
Bu yüzden - çok güzel.
Ne diyor?
Bilmiyorum. Menzilin çok dışında.
Bu tür bir hikâyeyi 2017 ortamında
anlatmanın bir yolu, akıllı- - Onu konuştuk.
Sahi mi?
Bu hikâyede internet ve cep telefonları olsaydı,
BAŞ YAPIMCI/YÖNETMEN
yeniden tasarlamamız gerekecekti.
çünkü bilgi ve kişilerin mevcut olması
bütün gizemi ve mücadeleyi öldürecekti.
Çocuk olmak nasıldı artık bilmiyorum,
ama... şunu hatırlıyorum... Aileler artık çocuklarını izleyebiliyorlar,
her an nerede olduklarını. Hatırlıyorum,
biz arkadaşlarımızla dışarı çıktığımızda özgürdük.
- Evet. - Ve annem nerede olduğumu bilmiyor,
ve ben... biz tren yolunda yürüyorduk, başımız türlü belaya giriyordu,
ne yaptığını hiç bilmiyorsun, adeta bir serüven yaşıyorsun.
Bu yüzden Wheeler'lar kafayı yiyor,
ama işte öyleydi.
Yani, bir şeyler çeviriyor gibiydiler.
Evet. 80'lerde teknolojinin en önemli bölümü...
Atari salonunda, bildiğin video oyunlarıyla çok fazla
zaman geçirdiğinizi söylüyordum,
Dragon's Lair ve Dig Dug'ın çok önemli bir rolü var.
Bu karar önceden mi verildi,
- tema olarak? - Bir Atari salonu istiyorduk,
sonra bu şey meselesi oldu... Ne?
- Bunu hep inkr ediyorsun. Ben ve Finn... - Sizin fikriniz miydi?
Benim fikrim değildi, sadece Finn konuştuğumuzu
söyledi, "bir Atari salonunda başlasa,
çok iyi olurdu," dedi, biz de size söyledik,
- hâlâ inkâr ediyorsun. - Çaldın.
- Hâlâ inkâr ediyorsun. - Durun bir dakika.
Durun. Şunu açıklığa kavuşturalım, ilk defa duyuyorum...
İyi. Senin fikrindi...
Hayır! Öyle demiyorum.
- Sadece diyorum ki... - Tam öyle diyorsun.
Bunu hiç hatırlamıyorum.
Bunu masada çözdüğünüze sevindim.
İyi ki sen ve Finn 2. sezon açılışını bulmuşsunuz.
- Teşekkürler. - Evet.
- Sadece çok iyi olur dedik. - Ve çok iyi değil mi?
- Çok iyi bir fikir. - Gerçekten eğlenceliydi.
Yapım Tasarımcımız... işe el attı.
Çok iğrenç bir binaydı.
KURU TEMİZLEMECİ
Belki de mevcut alan, onu mu diyorsun?
Berbattı , güzel bir Atari salonuna dönüştürdüler
ve oyunların çoğu çalışıyordu,
- harikaydı. - Evet.
Onlar... ücretsizdi. Yani, bedavaydı.
- Evet. Pac-Man. - Çok eğlenceliydi.
Sonra, Dragon's Lair'i seçtik. Onu çocukken oynamıştık.
Hatırlıyorum çünkü çok zor bir oyundu.
Açık konuşalım.
Dragon's Lair insanın cebinde metelik bırakmaz,
- hem de çabucak. - Evet.
- "İmkânsız bir ... - oyun."
O yüzden sana sövüp saydırdık.
Hayır! Bu çok pahalı, aşağılık, pislikten
nefret ediyorum!
- Güzel oyun. - Evet.
Savurursun tekmeyi,
Dragon's Lair oynayan herkes aynı şeyi hisseder.
Uzun süredir oynamamıştım, kısa süre önce bir salonda buldum,
tekrar oynadım. Bu arada artık kimse oynamıyor.
Çünkü içerisi çok kalabalıktı,
Dragon's Lair dışında bütün makineler doluydu,
2017 yılında bile hâlâ bugün 50 sent,
ama animasyon çok güzel
ve birçok yönden zamanının çok ötesinde.
Öyleydi. Tematik yönden Dig Dug nasıldı?
Biz çocukken Dig Dug oynamazdık,
ama yazarlardan birinin, Paul Dichter'in bir fikri vardı
ve temasal yönden sezonla bağlantılı oldu,
yer altında tüneller, canavarlarla bağlantılı oldu.
Bir sürü kazı yapılıyor. Tüneller, birçok canavar.
- Dig Dug'a şey saldırıyor... - Daha yeni mi anladın?
Ampul!
İşte diziyi bunun için yapıyoruz.
Bunun için yapıyoruz. Hepimiz hemfikiriz.
Nasıl Birinci sezonda,
sezonu kurmak için Dungeons and Dragons oyununu kullandıysak.
Sonra Dragon's Lair'i de kullanmak istedik,
bir tür aşk hikâyesi veya aşk üçgeni kurgulamak için...
- Sahi mi? - Çünkü söz ettikleri...
Prenses Daphne'yi almak için kavga ediyorlardı.
Her iki temayı da kullanmak istedik.
- Onu da bilmiyordum. - Şimdi anladım.
Ben anlamadım.
Tamam boşluğu doldur.
Sen açılış sahnesinde Prenses Daphne'yi aldın.
- Bir telgraf çekiyorduk. - Çektiğimizi hatırlıyorum,
ve şöyle oldum...
Evet.
- Evet anladın. - Her şeyi anladım.
Biraz riskli deği mi?
- Evet biraz. - Diziyi çekerken
- ondan söz ediyorduk. - Bir sebebi var,
çünkü bu - Mad Max'in girişinin ön habercisi.
- O sahnede. - Prenses Daphne.
Bir şey sormak istiyorum.
Cadılar Bayramında kimdin? Hatırlat bana.
- Dizide mi? - Evet.
Michael Myers.
Of be! Yüzlerindeki ifadeyi görmeliydin.
Kimdi biliyor muydun?
- Hayır. - Tamam.
- Merak ettim. - Şöyleydi sanki: "Michael..."
- Halloween izle dedik. - Korku filmi sevmem.
- Seyrettin mi? - Hayır.
- İzlemedin mi? - Korku filmi sevmem.
Halloween muhteşemdir.
Ama Sadie o maskeyle gerçekten korkunçtu.
Seyrederken kendimi korkuttum.
Olayı biliyordum ama yine de...
Ani korkutma kullanmak istedik, içinde olmayan bir bölüm var.
Çünkü karanlıkta çalıların arkasında dururken biz
onu orada bekliyorduk, çok korkutucu.
Halloween'in rolü önemli,
sizinle Hayalet Avcıları'nı konuşmak istiyorum,
çok eğlenceli bir sahne vardı,
okula gitmek ve kimsenin kostümlü olmaması ile ilgili.
Burada iki katmanlı bir sorum var.
Gerçek mi? Bunu yaşayan oldu mu?
Kabus gibi olurdu.
Hayır. Asla okula kostümle gitmem.
- Söylüyorum, bu komplo. - Sakin ol.
İnsanlara ayak uyduramama duygusu,
- Evet. - Ve yaptıkları şeye...
- Bunu sık sık hissettim. - Genel olarak lisede sanırım.
- Öyle hissedersen veya... - Evet, lisede her gün.
- Evet. - Şu fikir...
Ve öyle hissediliyor. Bir komplo gibi mi?
Bana öyle geldi.
Herkes benim arkamdan bir şeyler mi çeviriyor?
Öyle hissediliyor. En azından benim için.
Çekmesi eğlenceli bir sahneydi. Koridorda yürürken.
İlk fragmanda seni baktırarak kullanmalarına bayıldım.
Sanki gökyüzünde bir canavara bakıyorsun,
- aslında kostüm giymeyen insanlara. - Evet.
Çocuklar!
Neden başka kimse kostümlü değil?
Bayıldım ona.
Herkes, "Neye bakıyorlar?
- O neye bakıyor?" - Evet.
- Biliyorum. - Herkes, "Will nerede?
Orada değil." diyor. "Arkamda."
- Şimdi iki Venkman. - Ne?
Neden Venkman'sın?
- Çünkü Venkman'ım. - Hayır o benim.
Neden iki Venkman olmuyor?
Gerçek hayatta bir tane var. Bunu aylar önce planladık.
Bu içinizde bir tartışma mıydı?
Sanırım, önceden bütün çocukların
Hayalet Avcıları olmasına karar verdik,
o yaz çıkan bir filmdi. Bizim için çok etkileyiciydi.
Harika. Evet.
Bizce dizideki çocuklar için yapılmış,
o filmi çok severlerdi.
Biz de başında doğru numaraya karar verdik.
"Kim kim olacak?" diye başladık.
Sonra hemen Venkman sohbeti başlatıldı.
Herkes şeydi... Ama evet.
- Kimse olmazdı... - Kim Venkman olacaktı?
Kimse Winston olmak istemez. Böyleydi.
- Sen Winston'sun. - Özellikle Winston'ı kabul etmedim.
- Evet, ettin. - Yani şey gibiydi...
Sonra, komik olduğu için o fikre bayıldım,
çünkü çocuklar, "Kimse Winston olmak istemiyor." dediler.
Gruba sonradan girmiş gibiydi,
"Sen Winston olsan nasıl olur?" du.
Bilim insanı da değil. Tam üstüne bastın.
- Bence yanlış. - Doğru,
çünkü bilim bu grup için çok önemli.
- Onu diyorum. Onlar... - Akıllı çocuklar.
Her şeyi öğrenmek istiyorlar.
Ama Winston başkanı ikna ediyor...
- Winston şey biri... - Ediyor.
- Gördüğüm pisliklere inanamazsınız. - Doğru.
Hayalet Avcıları'nda en sevdiğim sahnede var,
o ve Ray arabada Kıyamet Gününü konuşuyorlar,
sekizinci bölümde Lucas'ı Kıyamet Günü hakkında konuşturduk.
Kıyamet Günü.
Hayalet Avcıları'nda en sevdiğim sahne. İnanılmaz.
Herkes Hayalet Avcıları'nın
aynı zamanda korkutucu ve bazen ciddi olduğunu unutuyor.
- Düz bir komedi değil. - Evet.
Yani çok komik ama aynı zamanda bazen ciddi.
Arabadaki o sahne filmdeki risklerin büyük olduğunu gösteriyor
ve bütün filmde en sevdiğim sahne.
Bu da bir Winston sahnesi. Belki onun hakkı yeniyor.
- Ama doğrusu o Venkman değil. - Hayır değil.
Hiçbir şeyi kabul etmeyiz. Mülkümüz var...
Elmaya ne oldu? Neden...
- Nasıl atıştırmalık aldınız? - Neden elma var?
- Yemiyorsun. - Neden elinde elma var?
Bu setin temasıyla hiç ilgisi yok.
Yiyecek getirirsek paylaşmayı kabul ettik
- Neden burada bir elma var? - ve sen hepimize bir elma getirdin.
Bir bıçak alıp parçalara bölelim.
- Ara vermemiz gerekebilir. - Hemen bunu durdur.
Elma bir sorun. Masanın altına koy.
Stranger Things hakkında konuşmaya devam edeceğiz.
Böyle zırvalarla uğraşıyoruz.
Bu arada bu zırvalarla uğraşıyoruz.
- Bayıldım. Süreklilik konusuna bayıldım. - Ne gibi?
Bu en iyi perde arkasına bakış olabilir.
Sıradan tuhaf çocuk zırvası.
Bahse girerim onlarla çalışmak bir serüvendi.
Ama biz bunun bir serüven olduğunu hep söyledik,
ama bu o tuhaf çocuk özelliklerinden biri....
- Evet, tabii. - Harika.
çocukların rolleri almasını o sağladı.
Evet, asla kimseye vermeyeceğin notlar.
- Ne gibi? - Birinci sezon gibi,
çekimden önce birbirinizi tokatlamayın,
çünkü yüzünüz kızarıyor.
- Ben asla... - Neden birbirinizi tokatlıyordunuz?
- Sanırım adrenalin doluyduk. - Bilmiyorum. Evet.
Adeta beyinleri tam gelişmemiş.
Ya bizimkiler? Biz...
Sanırım gelişmeleri durmuş. Kesin.
Evet. Yetişkin olarak biz bu kadar ilerleyeceğiz.
Diziyi yönetirken bir yönetmen olarak
bir daha asla kullanmayacağın
ifadeler kullanıyorsun.
- Bu genç bir grubu yönetmek eşsiz. - Bayıldım.
Bu sezonda daha önce hiç görmediğimiz,
Barb'dan senin ev hayatına çok fazla ev yaşamı göreceğiz,
ama özellikle ailen ve Erica'nın
sunulmasından söz etmek istiyorum.
Bilmiyorum.
Umurumda değil.
O Mike'la mı?
Dediğim gibi:
Bilmiyorum ve umurumda değil.
Lütfen ona söyle, süper önemli. Söyle, bir Kod'um var...
- Kırmızı Kod mu? - Evet, Kırmızı Kod.
Benim de sana bir kodum var.
Adı da Kapa Çeneni Kodu.
- Çok komik. - Çok iyi.
- Çok eğlendim. - Çok komik.
Bana tanıdığım birini hatırlatıyor, kız kardeşimi.
Şimdi benimle göz göze,
bu yüzden onunla artık tartışmayacağım, ama...
Erica'nın dudaklarını oynatması, bence 'nerd' dedi.
- Evet. - Sen resim çekerken.
- Çok iyi. - O anı seyredebilirim,
- çünkü... - Onun bir GIF olmasını bekliyorum.
Belki olmuştur da benim haberim yok.
O zamanlamanın nereden geldiğini bilmiyorum.
- Bilmiyorum. - O başka bir harika andı.
Anlaşılan bu, Stranger Things 2'nin kilit bir bölümü,
bu küçük aşk üçgeninde, evet.
- Hadi girelim. - Tamam.
Çok hızlı gidiyor, çünkü bence
Dustin'e göre, eğer Dart... Dart onu etkilemenin kilit noktası.
Evet.
Ne olmuş?
- Ona söylemek istedin. - Evet ama söylemedim.
Hepimiz ona söylememeye
- ve Dart'ı aramaya karar verdik. - Sen de buldun.
Öyle mi söylemeli? Ona kur yapmanın en iyi yolu bu mu?
Ona göre süper ilginç bir şey.
Herkesi çekecek bir şey çünkü bütün bildiği bu.
- Burada gördüklerime inanamıyorum. - Neden sümkürüyorsun?
İki karedesin. Kameranın orada bir yerde olduğunu biliyorsun.
- Hadi! - Biliyorum.
Tamam. Bekleyemedi.
Caleb, "Tamam konuşma bitti, artık işe koyulayım." oldu.
Ben değilim. Benim konuşmam bitti.
Özür dilerim. Bakma!
- Tamam. Özür dilerim. - Sorun yok.
- En azından tokatlamıyorsunuz.
Tamam, bence bu Justin'in birini etkileme düşüncesi,
çünkü bütün bildiği bu.
Gülmeyin lütfen. Bütün bildiği bu.
Bilirsiniz. Erkekler arasında büyümüş.
Hayatındaki en yakın kadın annesi.
Şaşırtıcı değil mi?
Tuzağa bir motor koydum, hayalet yakaladım gibi görünüyor.
Tam filmdeki gibi.
Dusty.
Annesini seviyor,
ama annesi hep, "Çok iyi tatlım,
harika, çok iyisin." gibiymiş. Bu yüzden, "Kızlar bunu sever.
Bu harika." diyor.
Böylece, küçük kertenkele şeyi alıyor.
ve bu küçük...
Bunun tuhaf türleri keşfetmesinden çok onun keşfi olmasıyla
ilgili olduğunu düşünüyorum.
Nesin sen küçük?
ve bu onun keşfi, söyleyecek bir şeyi var: "Bunu ben başardım."
- Evet. - Harikayım.
Merhaba, nasılsın? Harikayım. Artık bir kertenkelem var."
Veya "Yeni bir tür keşfettim,"
ideal yolu bu olmasa da.
Kendi türünü keşfetmek oldukça havalı bir şey.
- Çok havalı. - Çok havalı ama sonunda,
bu bizim eşleşmemiz, Max ve Lucas'ı ortaya attık.
- Tamam. Aşk hayatı. - Evet. Nasıl hissediyoruz?
- Bilmiyorum. - Duyguların...
Herkese soralım. Doğru seçim mi?
- Bence... Yani, düşünceme göre... - Doğru seçim.
- Bence... Evet. - Hadi, atla.
Acele et.
Umarım bu iyidir, sapık takipçi.
Kendini her şeye çok kaptırmıştın...
Dart'ın Demogorgon'a dönüşmesi.
- Evet, evet. - Senin bir tür.... Bilmiyorum.
Ben Lucas'la Dustin'e kıyasla daha fazla zaman geçirdim.
O an ilginç,
çünkü otobüsün üstüne çıkmakla
aşağıda kalmak arasında bir karar. O an.
İyi.
Ona umursamadığını göster.
Steve'in o tavsiyesini fazla ciddiye aldı.
Sadece ilgilenmemekle kalmayıp, çok fazla ciddiye aldı,
"Çekil önümden. Neden buradasın. Git buradan." dedi.
- Bir an için Mike'a dönüştü. - Doğru, evet. Aynen.
Bu da onun hiç istemediği bir şeydi,
çünkü Mike onu kabul etmiyordu,
onunla hiçbir ilgisi olmasın istiyordu,
ama Lucas ve Dustin hep yanındaydı, çünkü o yeniydi,
çok güçlü olduğunu biliyorlardı,
"Kimseye ihtiyacım yok, bağımsızım." havası vardı.
Hatta, "Beden beni aranıza almıyorsunuz?" diyordu.
- Arkadaş edinmek istiyordu. - Gerçekten.
Biz de onun oradaki ilk arkadaşlarıydık.
Benim "Çekil önümden. Evine git." demem...
Biraz ihanete uğramış hissettim.
Odada bu karar verme işleminin
bir parçası olan bir şey var mı...
bunun nasıl biteceğine?
Bu daima oyunun sonudur, değişebilirdi,
ama bu asla değişmeyen şeylerden biri.
Daima Dustin ve Nancy ile o an vardı.
Bu baştaki bir andı.
İşin başında bu fikirler daha sonra...
Kar Balosu Dansı bir çeşit yapı taşı oluyor.
O sahne de hikâyeye girecek en büyük parçalardan biri,
sen de "Ne olursa olsun o kalacak,
- oraya nasıl gideceğiz?" diyorsun. - Bu anı müzikten söz etmek
için kullanmak istiyorum
çünkü Kar Balosunda harika plaklar çalınıyor,
ama bu bütün sezonda var.
Bu şarkıların seçimi tasarımın bir parçası mı?
Kar Balosunun çoğu senaryodaydı.
- Öyleyse... yani... - Police de yazılıydı.
- The Police "Every Breath You Take". - Çok severim.
- Takipçinin şarkısını seçtin. - Bazılarına göre ürkütücü değil.
"Every Breath you Take" den mi söz ediyorsun?
- Evet çok ürkütücü. - Bazıları öyle düşünüyor.
Korkutucu.
Hâlâ şarkı seçimimizi beğenmiyor musun?
Hayır! Onu demiyorum.
Şarkıyı seviyorum, ama ürkütücü.
- Çünkü... - Çok ünlüydü.
- Muazzamdı. Bir numaraydı. - Çok ünlü oldu.
Ama yine, Dig Dug gibi, "Seni gözleyeceğim." düşüncesi,
- sezon finali düşünülürse - Evet.
ve hâlâ gözetleyen birinin varlığı.
Evet. Güzel.
- Vay. Çok iyi. - Tamam.
- Her şey bağlantılı. - Gordün mü?
- Biraz ürkütücü olmamız gerekiyor. - Kaza ile değil.
Ve Olivia Newton John gibi diğerleri... O sadece...
Yani onu keşfettiğimiz günü hatırlıyorum,
- gezerken... - Hangisi Olivia Newton'dı?
- İlk Kar Balosuna girdiği zaman. - Hangi şarkıydı?
- Hatırlamıyorum. - "Twist of Fate."
- Tanrım. - Evet, "Twist of Fate".
- Derin yara çocuklar. - Derin yara.
John Travolta ve onun filmi gibi.
Soruna cevap vermek gerekirse, şarkıları çok düşündük,
ve bazılarını...
Mesela Clash birinci sezonda ilk günden yazılmıştı,
ama bütün bunların çoğu deneme yanılma...
Bazen planladığın ve sahneye koyduğun şeyler
ve sadece... Bir şey yerine oturmuyor.
Evet. Müzik bütçemizin büyük bir bölümü son bölüme gitti.
- Evet, öyle. - Evet.
O dansın iyi şeylerle dolu olduğunu söyleyebilirim.
Danstayız. Öpücükte durmalıyız,
Max ve Lucas için.
O çekim nasıldı?
Yapmadın...
- Dur, ne oldu? - Hepsi senin suçun.
- Devam et. - Duyalım.
- Benim suçum değil. - Bizi o çekime götür.
Siz... Senaryoda yoktu.
- Öpüşme senaryoda yoktu. - Bu doğru.
Kar Balosu çekiminde ilk gün oraya gittim,
ben ve Noah süslemelere bakarak yürüyorduk,
Sizlerden biri, sanırım sendin Ross.
- "Sadie, öpüşmeye hazır mısın?" dedin. - "Ne? Hayır!" oldum.
Senaryoda yok, olmaz."
Bütün gün stres altındaydım. "Tanrım.
- Dur, ben..." - O kadar kötü mü?
Bütün gün stresliydim. Tamam, anlıyorum.
Hayır. "Dur, olacak mı? Olmayacak mı?" oldum.
O gün olmadı ama sonra Kar Balosu çekiminin ikinci gününde.
Evet, ama buna çok sert tepki gösterdin. Şaka ediyordum.
Ve sen... sen çok korkmuştun,
Ben de, "Şimdi ona yaptırmalıyım." dedim.
- Çok korkmamıştı. - Öyle oldu.
- Bu benim suçum mu? - Evet, senin suçun diyorum.
Neyse, harika. Onsuz düşünemiyorum. Teşekkürler.
Evet. Bir şey değil.
- Harika bir an. - Sizleri çok öpüştürdük.
- Kaç çekim yapıldı? - Yedi mi?
- Hayır, şeydi... - Yirmi...
- Hayır. - Yirmi? Yedi ile yirmi arası?
- Belki ortasındadır? - Ben...
Biz "Tekrar." dedikçe sanırım, sabit kamera operatörü yoruldu.
- Şeyi almaya çalışıyordunuz... - Sonunda...
- Tepkisini almaya çalışıyordunuz, - Biliyorum.
- sonra... - Zamanlamaydı.
- Doğru almaya. - Zamanlama...
- Caleb öyle diyor. - Ne biliyor musun?
Ne? Hayır.
- Şimdi yapma. - Finn yapmalıydın.
Finn bize ne yaptığını söyledi...
Sessizce, "içeri giriyorum."
- Böyle mi dedi? - Öyle mi?
Bu harika dizi sonrasının bir parçası olarak öğrendik,
usulca... Millie vantrolog gibiydi dedi,
dudaklarını oynatmadan yapmış.
"İçeri geliyorum."
- Prolar öyle yapıyor. - Öyle bitirdiler.
Sadece iki kez yaptılar, oysa siz,
"geliyorum," diye mırıldanmadın,
on kez çektik. Bob, "Şimdi." diyordu.
- Biliyorum. Kamera. Evet, Bob. - Sabit kamera operatörü.
İyi bir kameramandır ama bu öpücüğü zamanlamakta çok kötüydü.
Tanrım, bu öpücükle ilgili herkes
- başkasını suçluyor. - Benim suçum yok.
- Orada duruyorum. - Zararı yok.
- Bob'a yazık. - Onun suçu.
- Çok az. - "Bob" vahim bir isim,
Stranger Things 2'de birçok şey öyle.
Çok çabuk, senin açından öpücük. Merak ettim.
Oradaydım. "Bugün öpüşeceğim."
"Sadie, öpüşmeye hazır mısın?" oldum.
O şöyle oldu... Ben şöyleydim...
Sonra yaklaşmaya başladı. "Vay.
Bugün gerçekten öpüşüyorum," oldum. Çünkü ilk öpüşmemdi.
"Çok tuhaf bir his." oldum.
Sonra büyük bir alkış duydum. "Sıra sende." dediler.
"Ne?" dedim.
Sonra Finn ve Millie geri geldi.
Millie'nin yüzü kıpkırmızıydı. Finn, "Öpüştük."
"Ne?" dedim. "Sıra sende."
Arka planda "Ooh." sesi oldu.
Evet, ilk öpüşmemizin 200 figüran önünde olması hoş olmadı.
- Evet, sonra şöyleydi... - ve ailesi ve ekip,
- annem. - Ailen.
Ondan çok daha fazla insan önünde olacak.
- Evet. - Evet.
Teknik olarak öpücüğün önlerinde olacak...
Evet.
Sonra geçiş yapacağız, bilmek istiyorum.
Homurtundan söz etmek istiyorum.
- Evet. Başladık. - Evet.
- Sana bunu yapma dedim. - Yarın görüşürüz.
- Daha sonra. - Nereden geldi bu?
- Burada mıydı? - Bendim.
- Oydu. - Bendim.
- O ne? - Bilmiyorum.
- Hatırlıyorum... - Chewy taklidimle başladı,
O Chewy değil.
- Tanışın.. - Chewy taklidim.
- Evet. - Biraz çalışmam lazım, ama...
- Oldukça iyiydi. - Oldukça iyi.
Sadece sordum. "Bir mırlayabilir miyim?
"Tabii." dediler. Ben de 40 kez yaptım.
Birkaç çekimden sonra, ben...
- Neydi o? - ADR'ye alacağız.
Evet, ADR'ye. Aslında ben...
ADR sırasında o mırıltılardan hiçbirini yapmadım.
- Hayır. Çok var. - Hepsi var.
ÇIKARILMIŞ SAHNELER
- Onlardan çok var. - Hayır, bu harika.
-Hepinize teşekkürler.
-Harikaydı. Öğrenmek her zaman harika,
- sahne arkası harika... - Elma geri geldi!
Bitiriyoruz, artık yiyebilirsin!
Ne biliyor musun? O bize lazım...
O elma yerken bizi bir yere götür.
Evet, tamam. Caleb elmasını bitirirken,
Bizimle paylaşmaya getirmedi, siz evdekiler biliyorsunuz.
Ben burada kalacağım ve siz beni yeni konuklar ve sorularla seyredeceksiniz!
Beyond Stranger Things'in yeni bir bölümünde,
hemen şimdi başlıyor.
- Tamam. - Çok iyi bir elmaydı.
- Berbattı. - Teşekkürler Jim.
Harika çocuklar.
Alt yazı çevirmeni: Yakut Eren